تبليغاتX
... كلبه تنهايي من ...


... كلبه تنهايي من ...

محسن نوشت...

این جهان به لانه ماران مانند است

و این جهان پر از صدای حرکت پاهای مردمیست

که همچنان که تو را می بوسن

درذهن  طناب دار تو را می بافند


(فروغ)

نوشته شده در دوشنبه پنجم دی 1390ساعت 12:8 توسط تنها|

 

 معبودا .....!

 

 به بزرگی آنچه داده ای آگاهم کن

تا کوچکی آنچه ندارم نا آرامم نکند . .

 

نوشته شده در شنبه بیست و ششم آذر 1390ساعت 19:44 توسط تنها|
شكسپير ميگه:

 
خيانت تنها اين نيست كه شب را با ديگري بگذراني ...

 خيانت ميتواند دروغ دوست داشتن باشد !

خيانت تنها اين نيست كه دستت را در خفا در دست ديگري بگذاري ...

 خيانت ميتواند جاري كردن اشك بر ديدگان معصومي باش..

نوشته شده در دوشنبه هفتم آذر 1390ساعت 18:49 توسط تنها|

 

خداوندا به مذهبی ها بفهمان که

مذهب اگر پیش از مرگ به کار نیاید

 پس از مرگ به هیچ کار نخواهد آمد

 “دکتر علی شریعتی”

نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم آبان 1390ساعت 13:20 توسط تنها|
باز باران با ترانه....میخورد بر بام خانه..

خانه ام کو؟ خانه ات کو ؟ آن دل دیوانه ات کو؟

روزهای کودکی کو؟ فصل خوب سادگی کو ؟

یادت آید روز باران گردش یک روز دیرین ؟

پس چه شد دیگر کجا رفت؟

خاطرات خوب و رنگین در پس آن کوی بن بست

در دل تو آرزو هست؟

....

کودک خوشحال دیروز غرق در غم های امروز

یاد باران رفته از یاد آرزوها رفته بر باد

.....

باز باران  باز باران میخورد بر بام خانه.

بی بهانه شایدم گم کرده خانه!!!!

 

                                   

نوشته شده در سه شنبه دهم آبان 1390ساعت 12:25 توسط تنها|
تو به من خنديدي

و نمي‌دانستي..

من به چه دلهره از باغچه‌ي همسايه

سيب را دزديدم.

باغبان از پي من تند دويد

سيب را دست تو ديد

غضب آلود به من كرد نگاه

سيب دندان زده از دست تو افتاد به خاك

و تو رفتي و هنوز....

سالهاست كه در گوش من آرام آرام

خش‌ خش گام تو تكرار كنان

مي‌دهد آزارم...

و من انديشه‌ كنان

غرق اين پندارم...

كه چرا

خانه‌ي كوچك ما

سيب نداشت...

                                            

                                

 

 

 

نوشته شده در شنبه بیست و سوم مهر 1390ساعت 19:22 توسط تنها|

کاش مي ديدم چيست آنچه از کلام تو تا عمق وجودم جاريست!

 

 صداي قلب تو را ،پشت آن حصار بلند هميشه مي شنوم

 

من در آن لحظه که صداي موسيقي احساس تو را مي شنوم

 

برگ خشکيده ي ايمان را در پنجه باد رقص شيطاني خواهش را

 

در آتش سبز! نور پنهاني بخشش را در چشمه ي مهر ميبينم..

 

 کاش مي گفتي چيست آنچه از کلام تو ، تا عمق وجودم جاريست!

                                           

                              


                    

نوشته شده در چهارشنبه ششم مهر 1390ساعت 18:59 توسط تنها|
كاش بودي تادلم تنها نبود

تا اسير غصه فردا نبود

كاش بودي تا براي قلب من

زندگي اينگونه بي معنا نبود

كاش بودي تا لبان سرد من

قصه گوي غصه غمها نبود

كاش بودي تا نگاه خسته ام

بي خبر از موج واز دريا نبود

كاش بودي تا زمستان دلم

اينچنين پرسوز وپرسرما نبود

كاش بودي تا فقط باور كني

بعد تو اين زندگي زيبا نبود ...

                                       
                                        

            

نوشته شده در شنبه دوم مهر 1390ساعت 13:7 توسط تنها|
سلاممم دوستای خوبمممم

خوبین...؟؟

خیلی دلم گرفته!!!!!!

خدایا.....

خدایا ..خودت یه کاری کن....کمکم کن

خداجونمم الان بیشتر از همیشه بهت احتیاج دارمم..

کمکم کن

 

 

 

 

                                      

نوشته شده در دوشنبه بیست و هشتم شهریور 1390ساعت 12:59 توسط تنها|

 

كار ما نيست شناسايي  (( راز )) گل سرخ .

 

كار ما شايد اين است

 

كه در (( افسون )) گل سرخ شناور باشيم .

 

پشت دانايي اردو بزنيم .

 

دست در جذبه يك برگ بشوييم و سر خوان برويم .

 

صبح ها وقتي خورشيد ، در مي آيد متولد بشويم .

 

هيجان را پرواز دهيم .

 

روي ادراك فضا ، رنگ ، صدا ، پنجره گل نم بزنيم .

 

آسمان را بنشانيم ميان دو هجاي (( هستي )) .

 

ريه را از ابديت پر و خالي بكنيم .

 

بار دانش را از دوش پرستو به زمين بگذاريم .

 

نام را باز ستانيم از ابر،ازچنار از پشه، از تابستان .

 

روي پاي تر باران به بلندي محبت برويم .

 

در به روي بشر و نور و گياه و حشره باز كنيم .

 

كار ما شايد اين است

 

كه ميان گل نيلوفر و قرن

 

پي آواز حقيقت بدويم ...

                                                            

نوشته شده در جمعه بیست و پنجم شهریور 1390ساعت 16:45 توسط تنها|


قالب وبلاگ Ainaz